Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017


Το πάρκο των αισθήσεων κατοικεί εντός μας, περιμένει τον ήλιο από σώματα με ιάματα, με κεριά που αναδύουν προοπτικές έκστασης. Να μην υπάρχει η βρομιά των σεντονιών από προηγούμενους εραστές που έκαναν θόρυβο, σκέψεις αμφιβολίας , η Μάτση ήξερε για τον Αντρέα όταν κοιμόταν μαζί του στον τάφο του Ινδού ,για το πόσο διεγερτικές , είναι οι σκέψεις της αναμονής. Ο έρωτας δεν πεθαίνει, λίγο ξεκουράζεται σε πλάνες, ύστερα βιαστικά και χωρίς προειδοποιήσεις σκορπάει την γλυκυτέρα των ανταμοιβών. Κι είναι το πάρκο γεμάτο χαρές χωρίς φθόνους. Η πιό πυκνή σκέψη είναι η πτήση κι η αιώρηση μετά το κενό. Κι η αφή είναι η μνήμη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου