Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

Ανθίζω.
Πονάω.
Χαίρομαι.
Ευτυχώ.
Λυπάμαι.
Ξεχνάω.
Θυμάμαι.
Περπατάω.
Κοιτάζω.
Μυρίζω.
Αγαπώ.
Φοβάμαι.
Υπομένω.
Ευφραίνομαι.
Ζω.
Η ζωή είναι έρωτας.
Ο έρωτας είναι ζωή.
Είμαστε κόμποι. Αυτά που ζήσαμε είναι κόμποι.
Κάποτε λύνονται. Από τον τρόπο που αλλάζεις σαν κοιτάς.
Θέλω να ζήσω σαν κομήτης.
Άλλοτε σαν το νερό μιας λίμνης.
Παλεύω με τον κακό εαυτό μου, αυτόν που δεν θέλει να είμαι ελεύθερη.
Και με τους άλλους.
Αγαπάω.
Είμαστε κόμποι. Φτιαγμένοι από κόμπους.
Όλες οι πράξεις μας είναι κόμποι.
Αγαπήσου.
Πρώτα από εσένα.
Μετά από τους άλλους.
Ερωτεύσου.
Όλοι οι κόμποι είναι σημάδια κλεισμένα στο μπουκάλι.
Κάποιος θα τα βρεί στον Ωκεανό και θα τα διαβάσει.
Αν ενώσει κάποιος όλους τους κόμπους τότε θα σχηματιστεί μια γέφυρα σκοινένια...
Μεταξύ ουρανού και γης..
Δεν φοβάμαι.
Κάθε τέλος είναι μια αρχή.
Αυτά που με πόνεσαν τα ξεχνάω.
Σε ξέχασα Καλοκαίρι της οπιοφαγίας.
Με βουτιές κι αναρριχήσεις.
Θέλω να ζήσω.
Θέλω.
Ζω.
Έζησα.
Θα ζήσω.
Κι όσοι με θυμούνται σαν πεθάνω, θα συνεχίζω να ζω...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου