Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

(Είναι παράξενο πράγμα οι σχέσεις), του είπε και καθισμένη στα πόδια του στο περβάζι του παραθύρου δεχόταν τις ζεστές ακτίνες του ήλιου στην πλάτη της.
( Γίνονται απλές όταν τις αφήνεις ελεύθερες), της είπε και φίλησε τα δάχτυλα της.
Ένα ένα ενώ την κοίταζε στα μάτια.
(Ο έρωτας, ακόμη κι αν κρατήσει μια μέρα χρειάζεται να τον θαυμάζεις, όσες αρετές και να έχει από μόνος του χρειάζεται τον θαυμασμό... για να μην μαραθεί), της είπε και σηκώθηκε όρθιος.
(Μείνε ακίνητη να σε θαυμάσω καθώς ο ήλιος χαιδεύει το δερμα σου).
Εκείνη τον κοίταξε βαθιά. Το τρεμούλιασμα στην καρδιά της άπλωνε παντού σαν χρώμα σε καμβά.
( Είσαι ένας απίθανος άντρας κι ένας καλογυαλισμένος γάτος που λάμπει στον ήλιο), είπε γελώντας απαλύνοντας την ερωτική ένταση που άρχιζε μεταξύ τους...
Αυτός γέλασε και στήριξε το ένα του χέρι στον τοίχο, η ένταση τώρα τους έτρωγε σαν μαγνήτης..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου