Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Κανείς δεν ξέρει την αυγή ,σε ποιά προβλήτα θα ακουμπήσει τα βλέφαρα του. Σκληρός ο κόσμος μα ακούραστος * με ένα του φίλημα ο καθείς γίνεται προδότης. Πισθάγκωνα σε έτρεχαν οι βλαστοί των αγίων μα τα αγιάσματα τους ποτέ δεν τα είδες, μόνο τα μύρισες μια ανοιξιάτικη βραδιά που οι νερατζιές έκλαιγαν ενώ η σελήνη εξέπεμπε s.o.s. Φύγε, μην με ακούς , έξω όλοι τρέχουν προς τα πίσω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου