Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2012

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕ ΤΟ ΝΕΡΟ

Σαν την αρχαία ιέρεια, ανάμεσα σε λυκήθους,
κοιτούσε τα πορτρέτα, άλλα φορούσαν πετρώματα σπάνια,
άλλα τυλιγμένες γλώσσες είχαν, σε άγριους φυκιώνες.
....
Τους έδινε ένα ποτήρι νερό να πιούν και κοιτούσε βαθιά,
αιωρούμενη ανάμεσα στην πραγματικότητα
και σε αυτήν που η γνώση η βαθύτερη φανερώνει τα κρυφά
...
Δεν ήταν η στάση του σώματος τους,
δεν ήταν οι τρόποι, αυτά που έλεγαν,
εξάλλου είχε γνωρίσει καλά κάποιον που ξεγελούσε και την μηχανή της αλήθειας..
....
Τα μάτια παρατηρούσε κι έπειτα το ποτήρι,
στον πάτο του φανερώνονταν σαν σχήματα και λέξεις ,
αυτά που είχαν ορμητήριο το υποσυνείδητο.
.....
Είχε ενδιαφέρον, ο τρόπος τους  να κρύβονται,
όποτε οι αλήθειες τους χτύπαγαν στα κόκκαλα.
.....
Και φυσικά ζητούσαν και χρησμούς όποτε καίγονταν από τις επιθυμίες..
.....
Πότε λεφτά και πότε έρωτες..
.....
Το σκληρότερο ,δεν ήταν, που κανείς δεν κρατούσε στήγματα ευγνωμοσύνης,
εξάλλου ήξερε την φύση την ανθρώπινη, πόσο καλά κρατούσε το ένδυμα της αχαριστίας,
ήταν που εκείνη γνώριζε τις εξελίξεις όποτε από τους χρησμούς έφευγε
και με τις ζωές τους συνδεόταν.
....
Έμαθε καλά την δύναμη της υπομονής,
της στωικότητας,
μα πάνω από όλα συγκέντρωνε την γνώση στα ανθρώπινα,
οι πράξεις παρόμοιες ήταν, απλά άλλαζαν τα πορτρέτα...
.....
Κι έμεινε η γυναίκα ανάμεσα στις λυκήθους,
με το ποτήρι το αρχαίο κρατώντας να περιμένει.
....
Ποιός από τα ειδωμένα, τα ειπωμένα θα ξεφύγει,
αυτόν, όταν θα γνώριζε, το ποτήρι εκείνο θα έσπαζε σε χίλια κομμάτια...
....
Πέρασαν αιώνες, 'ίσως να περάσουν κι άλλοι τόσοι,
τώρα η γυναίκα φορά στο πρόσωπο μια μάσκα λιονταριού  από χρυσό,
αναπαύεται κοντά στους πεθαμένους,
με τα νομίσματα στα μάτια που πια είναι τρύπες,
τους μιλά, τους νανουρίζει,
ακούει τα κατορθώματα τους τα λαμπρά,
μα στεγνή πια, σαν κυνική, καταλαβαίνει,
δεν αρκεί να ανέβεις στην πλάτη του λιονταριού,
είναι σημαντικό να ξέρεις από αυτήν να κατέβεις
δίχως νυχιές, δίχως πληγές,
χωρίς την έπαρση του κυνηγού-θηρίου ανάμεσα σε τόσα λυκοπρόβατα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου