Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

Στέκομαι σε ένα δωμάτιο.
Κοιτάζω έναν άντρα που κοιμάται, δίπλα του κοιμάται ένας σκύλος.
Νιώθω στιγμιαία την δόνηση.
Ο άνθρωπος κοιμάται νευρικά, σαν σκύλος..
Κι ο σκύλος δίπλα του κοιμάται ήσυχα σαν άνθρωπος..
Βγαίνω από το δωμάτιο κρατώντας ένα ήπιο χαμόγελο.
Κοιτάζω έναν φάκελο που ήρθε σήμερα το πρωί.
Γράφει...
Υπομονή, τα οικονομικά μεγέθη θα ενισχυθούν και πάλι..
Σκίζω νευρικά τον φάκελο.
...
Κρατώ την εικόνα στο δωμάτιο.
Κι αμέσως σκέφτομαι πως κανένας πόλεμος δεν μπορεί να χαλάσει αυτήν την δόνηση.
Μόνο αν δεν υπάρχουν σκύλοι πιά...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου