Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

Όταν ένα ποίημα τσουλάει σαν πέτρα
και το βλέπουν ένας άντρας και μια γυναίκα ταυτόχρονα
σιωπηλή συμφωνία ξεκινά με άγνωστες δυνάμεις
Και μια άρια υψώνεται σαν νίκη φτερωτών πληθυσμών
Αλλοτινών καιρών ομορφιά
Ανιδειοτελών βλεμμάτων στον δρόμο ενός μυστικού κόσμου θαμμένου στο υποσυνείδητο
Λάμψτε πάλι!
Η ομορφιά λάμπει στα μάτια της Αφροδίτης
Και το παιδί του Ποσειδώνα χαμογελά
Κυλιόμενη η ένταση...
Αναδυόμενες ιαχές και λάμψεις
Λάμψτε πάλι!
Δεν υπάρχει κόσμος χωρίς έρωτα
Κι αν δεν υπάρχει ομορφιά τα μάτια καίγονται...

1 σχόλιο:

  1. ομορφια βλέπω μόνο όταν τα μάτια κοιτάζουν με αγάπη. όταν η αγάπη κοιτάζει με τα μάτια κείνου που αγαπάμε. όταν έρωτας και συναίσθηση γίνονται ένα κι αδιαίρετο...

    καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή