Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013

Παρά ταύτα, ο δίσκος του ήλιου κινείται επάνω μας σαν στοργή μάνας,
ο Ωρίωνας μίλησε με σονέτα στην γειτονιά των παιδιών.
Κι εκείνη η φαφούτα γιαγιά πάλι ξύπνησε.
Η ζωή, είναι ένα κρεσέντο στην απόχη κι όποιος την δικάζει πάσχει από καθολική αδράνεια.
Ένας διάσημος ζωγράφος, σε μια κουβέντα, είπε, τίποτε από όσα έζησα δεν θα άλλαζα.
Αυτός ,που με κατάρες και ύβρεις αλυχτά σαν λύκος ,σκάβοντας πληγ...ές πάνω στους άλλους ,έτσι ανύποπτα ,να ξεθυμάνει την οργή του άρρωστου του εγώ, προσπέρνα τον βιαστικά σαν σκόνη.
Παρά ταύτα, ο έρωτας, η ποίηση και η αγάπη θα συνεχίζουν να υπάρχουν.
Κράτησε λίγη λύπη για τους διαβρωμένους και τους γεννημένους μόνους.
Παρά ταύτα λάθη είμαστε κι ανθρώπους κάνουμε και τούμπαλιν.
Απλώστε την οργή σας σαν θειάφι ,αλλά αγαπήστε επιτέλους,
την γύρη των λουλουδιών,
την θάλασσα στο βάθος,
όλα έχουν μεγάλο πλάτος κι όλα κινούνται.
Αύριο θα είναι μια άλλη ημέρα.
Παρά ταύτα άλλος θα ξυπνήσει κι άλλος όχι.
Αν θες να δείς στα αλήθεια τον λύκο, βγάλε τα ρούχα σου και μείνε ακίνητος.
Δεν θα σε ενοχλήσει, απλά θα σε κοιτάξει, υπάρχει η ζωντανή ύπαρξη της γλώσσας πίσω από τις λέξεις...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου