Σάββατο, 25 Ιανουαρίου 2014


Τα μάτια του, είναι λίμνες που φωλιάζει η φωτιά, ήρεμες, μα σαν κινούμενη άμμος περιμένουν να ρουφήξουν το γλυκό φως της γαλήνης. Είναι τα μάτια ενός μονομάχου, που κινείται στα ατέλειωτα ενυδρεία των πόλεων. Τα μάτια του είναι μάτια ενός Σούφι κι ενός φλεγόμενου άντρα. Αντιφάσκουν. Μάχονται αντίρροπες δυνάμεις, μέσα τους, κραυγαλέα. Μάχονται σαν ερημίτες και πολεμιστές για ειρήνη. Παίζει μαζί τους με την σοφία ενός μάγου. Μα η ειρήνη δεν θα ρθει παρά μόνο σαν ρθει το τέλος της σάρκας. Τα μάτια του είναι παγίδες και σπονδές σε άγνωστες δυνάμεις. Αυτές που υπάρχουν μέσα του και όσες βρίσκονται μακριά του. Μάτια από νερό και φωτιά. Μάτια γεννημένα στις τρεις του Μάρτη. Μάτια ενός παιδιού άντρα. Τον Μάρτη, χρειάζομαι τα μέταλλα και τα υλικά ενός αλχημιστή. Για να τον μελετήσω, για να επεκτείνω τον εαυτό μου μέσα τους. Για να δείξω πόσο σαθρές είναι οι ακτίνες του θριάμβου μιας οχλαγωγίας της ανθρώπινης ματαιοδοξίας. Γιατί ο Μάρτιος δεν τρέφεται με ματαιότητες και ναρκισσιστικά πλέγματα. Διαχέεται μαγεία, διαδέχεται από μαγεία. Η μαγεία τρέφει τα παιδιά της με ύδωρ και μέλι. Αυτός ξαποσταίνει στην θάλασσα, ψάχνει την μητέρα του. Να της φιλήσει τα μαλλιά της και να γλυκοκοιμηθεί στην αγκαλιά της. Τα μάτια του είναι μια συμπυκνωμένη διαύγεια, μα εκεί που πιστεύεις πως τα διάβασες εκεί και θα τα χάσεις. Ξέρουν να ξεφεύγουν, σαν τα τρένα στις τροχιές. Τα μάτια του είναι ενός αγνώστου. Μα κάπου ανατριχιαστικά γνώριμου με εμένα. Γελούν από μέσα τους με ένα απαλό τρέμουλο. Το τρέμουλο έρχεται σε εμένα χωρίς ιαχές. Χωρίς επιδείξεις περιττού πνεύματος, χωρίς επιδείξεις αντρισμού. Αδιαπραγμάτευτα. Ο άντρας ψάρι- μονομάχος, τώρα πετάει στα σύννεφα μέσα σε ένα αεροπλάνο. Αν κάποιος μου φέρει έναν χάρτη, κλείνοντας τα μάτια μου θα δείξω με το δάχτυλο μου σαν αυτόματος πιλότος σε ποιο σημείο βρίσκεται. Οι άνθρωποι αποτελούνται από σπασμένα κομμάτια μαγείας. Κι όλοι κατά βάθος ψάχνουν τα άλλα μισά τους ψάχνοντας στα μάτια τους. Ότι είναι γνήσιο θα ζήσει. Και θα μεγαλουργήσει αργά και με μια πικρή σταθερότητα.. (Η προσωπογραφία ενός βλέμματος) Αφιερωμένο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου